بندر انزلی: شهر ارزشمند و بارانی

پس از بازدید از شهر تماشایی ماسوله، به سمت شهر توریستی بندرانزلی چسبیده به دریای خزر رفتیم. انزلی یک بندر آزاد تجاری در نزدیکی رشت، مرکز استان گیلان است. نزدیک به شب بود که به بندرانزلی رسیدیم؛ هوا ابری بود و خورشید همچنان در آسمان تیره و تار دیده می شد.

Anzali Harbor

چراغ قدیمی در بندر انزلی/عکس: مهدیه جهانگیر

در پیاده رو یا به اصطلاح پرومناد معروف کنار بندر قدم زدیم، و طبق انتظاری که می رفت، باران شدیدی جریان گرفت. انزلی، با بارشهای سنگین پائیزی و اوایل زمستان اش، شرجی ترین آب و هوا را در میان شهرهای ایران دارد. در این شهر بر خلاف سایر شهرهای استان برف نمی بارد اما درجه رطوبت هوا گاها انقدر زیاد است که حتی وقتی باران نمی بارد، لباسها خیس می شوند. علیرغم بارش باران، اهالی که به این آب و هوا عادت دارند، در این پرومناد قدم می زنند، دوچرخه سواری می کنند و یا بر روی نیمکتهای سنگی کنار این پیاده رو به تماشای کشتی ها و قایقهایی می نشینند که در مرداب گل آلود این شهر در حال حرکت هستند. مرداب انزلی به خاطر قایق سواری هایش معروف است. در فصولی از سال، در برخی از نقاط مرداب، نیلوفرهای آبی بسیار زیبایی می رویند. این مرداب همچنین مامن بسیاری از پرندگان مهاجر است.

The couple sitting on the stone bench under the rain

زوجی که روی نیمکت سنگی، زیر باران نشسته اند/عکس: مهدیه جهانگیر

مردم انزلی از اصلیتی گیلک هستند. زبان مادری آنها گیلیکی و زبان رسمی شان فارسی است. برخلاف حسی که آسمان ابری این شهر به بازدیدکنندگان می دهد، این بندر کوچک همواره در تاریخ معاصر ایران تاثیرگذار بوده است. شنیده ام که به تبریز شهر اولین ها می گویند. اما بندرانزلی نیز شایسته این عنوان هست. شهرداری بندرانزلی، اولین شهرداری ایران است حتی خیلی پیش تر از تهران و دیگر شهرهای بزرگ. این شهر همواره دروازه ای به اروپا و مسیر تجاری مهمی بوده است که این اتفاق رونق بسیاری برای شهر به ارمغان آورده است. بندرانزلی همچنین اولین شهری است که خانه هایش با لامپ الکتریکی روشن شدند.

از دیگر دستیافته های این شهر می توان به بنیان گذاشته شدن اولین دبیرستان دخترانه در آن اشاره کرد. این شهر همچنین در میان اولین شهرهایی است که ارتباط تلفنی در آن میسر گشت. بندرانزلی نمونه ای است از هماهنگی مذهبی در ایران. مسلمانان و ارامنه سالهاست که در کنار هم با دوستی و شفقت، همکاری و احترام متقابل زندگی کرده اند. کلیسا و گورستان ارامنه انزلی از مکانهای تاریخی این شهر به شمار می رود. این شهر، که مهمترین بندر دریایی در شمال ایران است، محل پیاده شدن ارتش آندرس لهستان در سال 1942، پس از تخلیه بوده است. گورستان لهستانی ها یادگار باقی مانده از سالهای تحت اشغال است.

A passenger ship / Photo credit: Madi Jahangir

یک کشتی مسافربری/عکس: مهدیه جهانگیر

بندرانزلی هرگز پایتخت ایران نبوده اما یک رکورد جهانی از خود به جای گذاشته است. این شهر بندری غمگین به عنوان پایتخت جهانی خاویار شناخته می شود. آماده سازی و فروش این تخمهای به اصطلاح طلایی از طریق سازمان شیلات ایران و تحت کنترل وزارت اقتصاد انجام می شود.

The man and bicycle / Photo Credit: Madi Jahangir

مرد و دوچرخه اش/عکس: مهدیه جهانگیر

فروش خاویار برای مردم عادی ممنوع است، با این حال همیشه می توان ماهی گیرانی را مشاهده کرد که در هر گوشه و کنار این بندر منتظر نشسته اند و به امید گرفتن ماهی، ابزار ماهیگیریشان را صبورانه در دستشان گرفته و چشمشان به هر حرکت قلاب است. به یاد دارم که وقتی بچه بودم، چندبار تلاش کردم تا ماهیگیری را با استفاده از چوب ماهیگیری در بندر انزلی یاد بگیرم. اما این کار نیاز به صبری دارد که بیش از توان کودکان است. به همین دلیل، هرگز در ماهیگیری توفیقی نیافتیم. اما این، برای عده ای از مردمان شمال کشور یک شغل شرافتمندانه است. ماهیگیران انزلی  زندگی خود و خانواده شان را بدین طریق می گذرانند. البته نه آنهایی که در اوقات فراغتشان لب ساحل می نشینند و چوب ماهیگیری بدست می گیرند؛ بلکه آنهایی که با قایق و تورهای مخروطی شکل به دل دریا می زنند. سر و کله این افراد بیشتر هنگام بارش باران پیدا می شود چرا که طبق یک ضرب المثل معروف ایرانی، از آب گل آلود بهتر می توان ماهی گرفت!

Watching the fishing boats / Photo Credit: Madi Jahangir

در حال نگاه کردن قایق های ماهیگیری/عکس: مهدیه جهانگیر

*مهدیه جهانگیر سردبیر رویای ایران است.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


*

 

Subscribe to Website via Email

Membership
A member of the Professional Travel Bloggers Association