فشن حجاب خیابانی: سبک ایرانی

مهدیه جهانگیر—رنگارنگ، شاداب، دل پسند و شیک. مد در خیابانهای شهرهای ایران، اغلب با آنچه که رسانه های جریان اصلی و حاکم از ایران به نمایش در می آورند، منافات دارد. این رسانه ها، ایران را به عنوان جامعه ای تاریک و بی روح، که در آن زنان مجبورند از سر تا نوک پاهایشان را با یک جامه کاملا سیاه بپوشانند، معرفی می کنند. این نوع پوشش شباهت بسیاری به طرز لباس پوشیدن زنان در کشورهایی همچون عربستان سعودی دارد. زنان ایرانی از ابتدای ورود اسلام به این کشور، نوع پوشش و طریقه لباس پوشیدن خاص به خود را داشته اند. امروزه، رسانه های غربی در صدند تا هویت و تصویری مشابه با آنچه در بسیاری از دیگر کشورهای مسلمان دیده می شود، برای زنان ایرانی ایجاد کرده و سبکی ایرانی از حجاب را میان زنان این کشور جا بیاندازند. اما به راستی، سبک حجاب ایرانی چگونه است؟

شیراز – زنان ایرانی چادری

حجاب در ایران اجباری است و نوعی  قانون  اسلامی برای پوشش زنان وجود دارد که مطابق آن می بایست موها و بدنشان را بپوشانند. زنان مذهبی ایران، به صورت سنتی، جامه ای به نام چادر به سر می کنند که در مرکز ایران—ناحیه ای که غالب جمعیت کشور در آن متمرکز است—بسیار محبوب و رایج است. اما این نوع حجاب سنتی مورد استفاده همگان نیست و هیچ اجباری نیز مبنی بر استفاده از این نوع حجاب وجود ندارد، حتی در سالهای اولیه پس از انقلاب، وقتی که مردم در امور مذهبی، از حالا کمی سختگیرتر و خشک تر بودند، هیچ اجباری به استفاده از آن وجود نداشت.

عکس از: Humans of Tehran

اقلیتهای مذهبی موجود در ایران می بایست در محیطهای عمومی از روسری استفاده کنند اما دولت آنها را ملزم به این کار در جوامع ویژه خودشان نمی کند. آنها همچنین مجازند نوشیدنیهای الکلی و گوشت خوک تولید کنند، اما اجازه ندارندکه این محصولات را به مسلمانان بفروشند. دیگر گروههای قومی-مذهبی نیز پوششهای خاص به مذهب و قومیت خود را که بسیار شاداب و رنگارنگ هستند، به صورت آزادانه می پوشند. با این حال، در مدارس و در ادارات دولتی، لازم است آئیین نامه پوششی اسلامی را رعایت کنند؛ این آئئین نامه شهروندان زن را ملزم به استفاده از شلوار، یک تونیک یا روپوش نازک به نام “مانتو” می کند.

دختران مدرسه ای در ایران

“مانتو” کلمه ای فرانسوی به معنای پالتو یا ردا (پوشش بلند) است. پس از انقلاب، اکثر زنان پوشش خود را مطابق قوانین اسلامی تغییر دادند.آنها نوعی روپوشی بلند و گشاد می پوشیدند و روسری مربعی شکلی را روی سر خود گذاشته و از زیر گردن گره می زدند. با این حال، پس از گذشت حدود 30 سال از انقلاب، طراحی مانتوها و چادرها تحول بسیار یافته است.

مد درجشنواره “زنان و تولید ملی”

زنان، نیمی از جامعه ایران و 60 درصد از دانشجویان دانشگاههای این کشور را تشکیل می دهند. برخلاف فرهنگ پیش از انقلاب این جامعه، هم اکنون بسیاری از زنان بیرون از خانه مشغول کار هستند و خانواده ها حضور پررنگ زنان را در عرصه های اجتماعی پذیرفته اند و خود را با این مقوله تطبیق داده اند. اما این تحول، تنها در نوع نگرش مردم رخ نداده است، بلکه طریقه لباس پوشیدن آنها نیز دستخوش تغییراتی شده است. طراحان ایرانی، انواع مختلفی از چادر و مانتو تولید کرده اند که استفاده از آنها در شرایط کار، برای زنان راحت است. علاوه بر آن، این طراحان تلاش کرده اند تا با به کارگیری رنگهای مکمل و همینطور ایجاد مدهای جدید، به طرز پوشش زنان تنوع دهند. این طراحی زیر نظر دولت صورت نمی پذیرد؛ با این حال، این طراحی ها با پایه ای ترین هنجارهای رسمی و اسلامی کشور مطابقت دارند. جالب است بدانیم که در ایران، بازار طراحی لباس به صورت زیرزمینی فعال است و مدهای جدید و اغلب شیک و زیبا برای مانتو، در رنگهای مختلف و متناسب با هر فصل تولید می کند.

پوشش زنان مسلمان، زیبایی آنان را پنهان میکند، اما در عین حال گاها می تواند آن را به طریقی دیگر نمایان کند. دختران شیک و پیرو مد در ایران، زیبایی خود را در غالب آیین نامه پوششی اسلامی آشکار می کنند. مثلا وقتی روسریهایشان را اینگونه شل میبندند:

عکس از: Humans of Tehran

یا وقتی موهایشان را بدین شکل و با استفاده از این نوع حجاب می پوشانند:

آزاده ناداری، مجری تلویزیونی صدا و سیمای ایران

یا وقتی چادر را به این سبک می پوشند!

عکس از: Humans of Tehran

Subscribe to Website via Email

Membership
A member of the Professional Travel Bloggers Association